De theodicee is een filosofisch en theologisch denkkader dat tracht te begrijpen hoe kwaad en lijden zich verhouden tot het idee van een almachtige en volmaakt goede God. Ongeacht de levensbeschouwelijke overtuiging van de lezer, is het in het licht van trauma, kwetsbaarheid, overprikkeling en overweldiging niet vanzelfsprekend om aan dergelijke existentiƫle vragen voorbij te gaan. Niet om een bepaald antwoord als absoluut voorop te stellen, maar om ze met een open en beschouwende houding tegemoet te treden.
Overzicht


Universeel
De bekendste theodicee is die van de Duitse filosoof Gottfried Wilhelm Leibniz. Hij stelde dat een volmaakt goede en almachtige God de beste van alle mogelijke werelden heeft geschapen. Dat deze wereld toch onvolmaakt is, vloeit volgens hem voort uit het feit dat elke geschapen werkelijkheid begrensd is. Ook God handelt niet in strijd met de logica. Leibniz’ theodicee is daarom niet alleen een rechtvaardiging van God, maar tevens een pleidooi voor de menselijke rede als instrument om de werkelijkheid te begrijpen..
