Meespelen

Net zoals in een Grieks drama komt ons verhaal met een plot, een dramatisch doel en spelers die goed en kwaad vertegenwoordigen. Het dramatische doel is wat de ‘protagonist‘ bereiken wil maar wordt daarbij geconfronteerd met tal van obstakels die de hoofdrolspeler soms wanhopig maken. In de eerste plaats wordt een expositie en/of contextueel kader geschetst opdat de toehoorders kunnen instappen in het verhaal, actief participeren enerzijds, passief toekijken anderzijds.

Eenvoud

De verhaallijn is principieel eenvoudig en handelt over ongeveer de laatste 125 jaar van de menselijke geschiedenis, een periode waarin WOI en WOII zich hebben voorgedaan. Na diepgaander onderzoek is de algemene idee ontstaan dat deze niet nodig waren als men de destijds beschikbare remedies ook had opgenomen binnen het politieke besluitvormingsproces. Deze remedies worden samengevat weergegeven in het brede begrip ‘monetaire reset’, dit zijn tal van opties die sowieso consensus vergen om enig succes te kunnen boeken. De hamvraag in het verhaal is vervolgens vanzelfsprekend: is het überhaupt mogelijk om deze consensus vandaag wel te vinden opdat WOIII in 2020 nog vermeden kan worden? Dit alles wordt gevangen in een beeld zonder de hoofdrolspelers en figuranten te benoemen.

et-04

Acteurs

De hoofdrolspeler in het verhaal is de protagonist, de typische wereldverbeteraar die het zonder meer mogelijk acht dat consensus en herstel mogelijk is. Tot zijn/haar frustratie blijkt deze mening helemaal niet gedeeld te worden waardoor – in volledige tegenstelling tot zijn/haar aspiraties – een strijd ontstaat tussen de protagonist en de antagonist. De antagonist is de hoofdrolspeler in tweede lijn, hij/zij doet er alles aan om de protagonist tegen te werken om redenen die bij aanvang niet altijd even duidelijk zijn.  Verder in het verhaal onderscheiden we nog de deutera- en titragonisten, het publiek is louter toeschouwer maar kan ook een rol in het geheel innemen om actief te kunnen participeren. De voornaamste kenmerken van de hoofdrolspeler zijn:

  • personage waar in feite alles om draait
  • wordt getoond met normale angsten (psychologisch doorzicht)
  • status quo wordt verstoord
  • wil het evenwicht herstellen
  • moet een opdracht vervullen
  • zijn belangen staan op het spel
  • de scènes worden vanuit zijn standpunt gezien
  • actief of reactief
  • beslissende keuzes maken
  • zijn acties leiden naar een climax
  • evolueert en verandert (innerlijk en/of uiterlijk)

Complot

De protagonist zijn/haar aandacht wordt volledig geconsumeerd door het dramatische doel in het verhaal, bekrachtigd door tal van visieschetsen die de toeschouwer willen inspireren om ook een rol op te nemen in het complot. Hij/zij beroept zich op de kennis die door velen gedeeld werd via tal van communicatiekanalen, net omwille van geschiedenis een immens aanbod dat vooral door de opkomst van internet vrij beschikbaar is voor het grote publiek. De geschiedenis is geweest, het is de toekomst die de protagonist grootse zorgen baart waardoor ook zijn/haar emotie niet onberoerd blijft. De protagonist ziet een monetaire reset als een tijdloze remedie die wel/niet gebruikt wordt, met in het verlengde logischerwijs verschillende uitkomsten voor de mensheid. Een en ander wordt gevangen in een beeld waardoor de toeschouwer zelfstandig een keuze kan maken tussen de verschillende scenario’s.

ET-06.png

Paradigmashift

Een paradigmashift is waar de protagonist op uit is, een woord dat vrijwel iedereen wel kent maar een dynamiek die veel vaker ook onderschat wordt. Het gevolg is een strijd tussen aanhangers van het ene tegen het andere paradigma, vaak ontaardend in een chaotische brij van allerhande waardoor van communicatie nog amper sprake is. Op deze manier ontstaat een soort van barometer die aangeeft naar welke kant het spreekwoordelijke dubbeltje zal vallen. Anders gezegd, de protagonist heeft geen zekerheid op succes waardoor z’n dramatische doel steeds meer vorm krijgt, een schijnbaar eenvoudige opdracht die als loodzwaar wordt ervaren. De twee paradigma’s resoneren niet, alsof mensen wel dezelfde taal spreken maar tegelijk ook niet. Dit geeft de schijn van een waar mysterie waardoor het verhaal des te spannender wordt, onze toekomst staat immers op het spel. Deze barometer in beeld, links het ‘mainstream’ denkkader, rechts het visionaire waar de protagonist zich achter schraagt.

et-07

Meespelen

Het gedachtegoed van de protagonist is eerder hypomaan te noemen, zeker in vergelijking met het ‘mainstream’ denken dat nu als ‘doemdenken’ gezien kan worden. De protagonist kan aanvankelijk op weinig steun rekenen maar hij/zij blijft vurig hopen dat steeds meer mensen hierover ernstig willen nadenken. Op dit eigenste punt worden de toeschouwers betrokken in het spel, welk scenario geniet de voorkeur en/of waar hechten de toeschouwers het meest geloof aan? De dramatische hamvraag in het verhaal blijft dezelfde: is het überhaupt mogelijk om WOIII nog te voorkomen en onze samenleving te transformeren naar een wereld die onvergelijkbaar anders zal zijn? Wie speelt mee en welke rol geniet de voorkeur? Is deze rol statisch of veranderlijk naarmate het spel vordert? En hiermee bent u van harte uitgenodigd tot dit spel, punt.